donderdag 11 september 2008

Maandag 8 september

Aangezien de boot pas om 11.00 uur in Ketchikan zou aankomen, waren er 's ochtends nog een aantal activiteiten aan boord gepland. JP's favoriet: Trivia! (kennisquiz). Een vraag was: "Hoeveel mensen liepen er in 1969 op de maan?". Van de twee kandidaten (het was errug vroeg) was JP de beste en hij won een "Ship on a Stick" (je weet wel, zo'n 24-karaats plastic miniatuurboot).

Het was een bijzondere dag in Ketchikan: de zon scheen en het was droog! Dat is bijzonder voor een stad met de meeste regenval van de USA. Er valt daar bijna 5,5 meter regen per jaar (de regenmeter is een beroemde attractie) en ze noemen het daar liquid sunshine. Maar wij kwamen dus aan in de echte sunshine. We stonden te trappelen om van boord te gaan, want we kwamen aan om 11:00 uur en we wilden alvast wat shoppen voordat we om 12.45 uur moesten klaarstaan voor onze "bear watching by floatplane".

Helaas mochten de mensen die om 11.00 uur een Carnival-excursie hadden het eerst van boord, zodat we pas om 11.15 uur buiten stonden. Heel frustrerend, omdat we de hele tijd al de winkels aan de overkant van de pier konden zien. Snel een eerste verkenningsronde door Ketchikan gemaakt. Bij Creek Street, een historische straat met houten huizen op palen, de zalmen gefotografeerd en snel weer terug naar het schip om daar te lunchen.










Precies om 12.45 uur waren we present bij het busje van Carlin Air. Hun watervliegtuig bleek vlak naast de pier van de cruiseschepen te liggen. Na aankomst konden we gelijk door naar het watervliegtuig en na een tocht van ongeveer 20 minuten kwamen we aan bij Traitor's Cove. Hier werden we opgewacht door onze begeleidster en met een aftandse minivan eerst naar een riviertje gereden waar we weer zalmen konden zien zwemmen (dat doen ze nu eenmaal in deze tijd van het jaar).










Vervolgens reden we door naar de parkeerplaats bij het berenobservatorium. Na een korte wandeling over een speciaal aangelegd pad door het bos, waar we de nodige berenkeutels zagen liggen kwamen we vol verwachting aan bij het observatorium. En: ..... 1,5 uur lang geen beer gezien! Wel weer veel zalm (en ook de nodige dode zalm), maar daar kwamen we niet voor. Daarom zijn we nog even langs het favoriete kuitschietplekje van de zalmen gereden, maar ook daar geen beer.



< berenobservatorium zonder beren






Luke, onze piloot die normaal 737's voor Alaska Airlines vliegt, kwam ons om 16.00 uur weer ophalen en wellicht omdat hij het zo jammer vond dat we geen beren hadden gezien tracteerde hij ons op een extra lange terugreis waarbij we dicht langs de bergen vlogen dat iedereen de gelegenheid kreeg om de berggeiten goed te zien. Yolanda heeft toen nog wel een beer met twee jongen gezien, maar dat waren meer stipjes... We waren om 17.00 uur terug in de stad en hadden tot 19.00 uur de tijd om verder te winkelen. Helaas hebben de meeste winkels dezelfde collectie t-shirts en souvenirs, dus veel origineels is er niet te vinden. Bij terugkomst zagen we dat de Aleutian Ballad ("As seen on Discovery Channel") lag aangemeerd naast ons schip. Deze boot wordt sinds een ongeluk gebruikt als toeristische attractie.

Heel rustig aan gedaan die avond. Chronisch slaaptekort dreigt...

Geen opmerkingen: