1 oktober

Vannacht hoorden we een kat miauwen. Het eerste dat JP dacht was: "Daantje, hoe kom jij nou hier?". Toen de miauw overging in krols gezang, wisten we dat het een andere kat was. Maar je zit wel even raar te denken.

Vanochtend naar Bunaken Island gevaren en daar (voor het eerst deze reis) langs een drop-off gedoken. Een drop-off is de rand van het eiland onder water, een afgrond naar de diepte. Op de bovenste lagen (in ieder geval tot 25 meter diep) groeit koraal en leven de meeste vissen - dat maakt het voor duikers interessant. De eerste duik niet veel bijzonders gezien. Koraal en vissen kennen we van onze duiken in de Rode Zee, dus daar werden we niet erg door verrast. De tweede duik, een stuk verder langs de drop-off, kwamen we maar liefst 6 grote schidpadden tegen. Deze waren op het rif aan het rusten, dus we hebben ze lekker laten liggen.





De derde duik, vlak onder de kust bij het Murex resort, hebben we op de zandbodem een kleine frogfish gezien (helaas te zanderig voor een goede foto). Ook zagen we een grote slak (met schelp) en een paar mooie nudibranchs (naaktslakken). Als toetje nog een grote murene en een sepia.



Rare belevenis: Yolanda is in haar hand gebeten door een Clownvisje. En dat is geen grap! Ze hebben best scherpe tandjes, maar er is slechts een oppervlakkig wondje. Yolanda schrok er natuurlijk wel van; JP hoorde haar kreet ("Auw!"). Finding Nemo is voor ons dus Biting Nemo geworden. ;-)

Nu weer fris gewassen en opgedroogd, maken we ons klaar voor het diner.