O nee! De laatste dag!

Is dat even vervelend: de laatste dag en we zijn nog steeds niet uitgekeken. Er is ook zoveel te zien en te doen. Maar goed, we komen vast nog wel een keer terug.

Handigheidje #34 van het Cosmopolitan Hotel: rode en groene lampjes boven de plekken in de parkeergarage. Hierdoor kun je van een afstandje al zien of er nog plekken vrij zijn.

Over kleuren gesproken: JP heeft een blauwe teen een vanwege een onhandige actie met een sok en de harde rand van het bed. Veel lopen was dus even pijnlijk. Gelukkig hebben ze hier veel pharmacies, waar ze allerlei spulletjes tegen allerlei kwaaltjes hebben.

Na het ontbijt zijn we op stap gegaan. Eerst gingen we naar het Flamingo hotel. Daar  kochten we kaartjes voor een Comedy Magic show, en gingen we naar de Flamingo's in de tuin kijken. Om 11.00 uur was daar een presentatie (over de dieren). JP won een 'gouden' ketting omdat hij wist dat Flamingo's rose/oranje waren vanwege de kleurstof in hun eten (caroteen). Als het een cruise was geweest, zou hij weer zo'n bootje aan de collectie hebben toegevoegd.

 

's Middags dus een Comedy Magic show met Nathan Burton (ontdekt bij America's Got Talent).

We vonden het een klein beetje misleidend: dhr Burton deed weliswaar magic en een paar goede illusies, maar voor de comedy kwam er een andere -totaal onbekende- persoon met een tamelijk flauwe act en later nog een jongleur/evenwichtsartiest. Een goedkope manier om de tijd te vullen?

Aan het einde van de middag reden we naar Henderson Executive Airport voor een rondvlucht met Story Airlines (Vegasnightflights.com). We hoefden niet per se 's avonds te vliegen (dat hebben we al 2x gedaan) maar we wilden aan het eind van de middag vanwege de mooie lichtval.

Bijkomend voordeel: het was een privévlucht met alleen ons tweetjes en de piloot.

Vanaf Henderson (KHND) gingen we via Boulder City naar de Hoover Dam, toen weer terug richting Las Vegas.

We zijn niet boven 'The Strip' geweest (dit gebied ligt namelijk in de luchtruim van het vliegveld McCarran en daar mocht ons kleine vliegtuigje niet komen), maar we konden het wel in de verte zien liggen.

Na een half uurtje waren we weer terug op het vliegveld van Henderson.

De laatste keer diner was bij het luxe Wynn met een uitstekend buffet met allemaal heerlijke gerechten. Zoals altijd is onze strategie: kwaliteit, niet kwantiteit - dus kleine porties van dingen die we lekker vinden. Ik snap echt niet dat mensen naar een (relatief duur: $35) buffet gaan en dan halve borden met aardappelpuree of witte rijst opscheppen.

Hierna was het koffers inpakken en een wake-up call instellen voor VIJF UUR 'S OCHTENDS (ai ai ai) zodat we genoeg tijd hadden om naar het vliegveld te gaan.

De auto konden we met een lege tank inleveren (en dat hebben we ook gedaan, er zat bijna geen druppel meer in). Vanaf het inleverpunt naar het vliegveld was het een minuut of tien rijden met de shuttlebus.

Inchecken en security ging snel, we hebben ontbeten bij een cafeetje op het vliegveld en nu zitten we in een volle 757 ergens boven "The Middle" van de USA.

In Chicago stappen we over (we hebben genoeg tijd, dat is ook wel eens anders geweest). Dan nog een vlucht en daarna zijn we weer thuis.

Het zit er weer op.