maandag 15 maart 2010

Diamond Head en Downtown

Vanochtend een moderate hike oftewel matig inspannende wandeling gemaakt naar de top van Diamond Head, een vulkaanrestant aan de zuidkant van Waikiki. Het duurt ongeveer 45 minuten om deze 1.1 km tocht te maken, je stijgt 171 meter. Het pad is grotendeels ongeplaveid, er zijn donkere tunnels (door de kraterrand) en  271 traptreden, maar - zo zegt de folder althans - dan heb je een schitterend uitzicht over het halve eiland.


Nog voordat we de trail begonnen, was er wat commotie bij de parkeerplaats. Blijkbaar had iemand bovenaan een ongeluk gehad, want beneden stond een ambulance klaar en boven bij de top was een rescue helicopter.

 
 
 

Toegegeven, het is een snelle manier om naar beneden te komen, maar het kost je zoals ze hier zeggen an arm and a leg. Genoeg reden dus om voorzichtig aan te doen.

 
 

Na ongeveer 40 minuten (conditie nog oké) waren we boven en was er inderdaad het beloofde uitzicht.

 

De tocht naar beneden hadden we in een half uur achter de rug. Wat was het druk, zeg! We zagen honderden toeristen, scholieren, ouders met peuters (wat doen die mensen hun kinderen aan?) en joggende locals.

Hierna even uitgeblazen, toen naar downtown gereden voor een photo stop bij het Iolani Palace (leuk feitje: het enige koninklijk paleis op Amerikaans grondgebied) en het standbeeld van Kamehameha I.

 

Nog een rondje door Chinatown gereden (lekkere geuren uit de restaurants, maar niet gezwicht want we hadden onze eigen bammetjes bij ons), daarna terug naar het hotel voor een siësta.


Vanavond de koffers inpakken voor de laatste island hop naar Kauai; het zit er alweer bijna op!

Aanvulling: diner. Eenvoudig maar lekker en heel goedkoop gegeten bij Fatty's Chinese Fast Food 
een Chinees restaurantje verderop in de buurt. De zaak was hooguit 3 bij 8 meter groot, je moest aan een bar zitten en keek direct in de keuken (eigenlijk is het meer een afhaaltent). Er werd meer Chinees dan Engels gesproken, en dat is altijd een goed teken.


Twee grote borden met  (Y) eend en varkensfilet dan wel (JP) rundvlees met paprika in zwarte bonensaus (familie: het smaakte net als nummer 73!) voor $16,50. Echt een vondst! (waar zouden we zijn zonder Tripadvisor?)


Leuk: er kwamen Chinezen binnen die bij het bestellen naar Yolanda's bord wezen met het verzoek 'doe mij ook maar zo een'.

Geen opmerkingen: